طامات

برای که برای چه در این شبزار می سوزی

برای اغلب میهن همان خوبان ذراتی!

مناسک می تنی تابان چو مدح کربلای دوش

تو خود جُویی ز خوبان باش امان از حرف طاماتی

سعیدتابان