برای که برای چه در این شبزار می سوزیبرای اغلب میهن همان خوبان ذراتی!مناسک می تنی تابان چو مدح کربلای دوشتو خود جُویی ز خوبان باش امان از حرف طاماتیسعیدتابان Adblock test (Why?)

یک تکه حرفم بر لب دریای احمرعاری ز باران عمل سلطان دفتربا دست خالی شعر جاری جامهٔ جنگما را چه به تیر و تفنگ و تیغ و خنجروقتی هنر آمد به کام خلق زنجیرتش می زند در خرمن خیس ستمگرای شب روان خفته در آوار تردیدای من شکفته در نفاق زخم بستر!ای گمشده در فرش پر نقش زمانهای کر شده از داد قوی آب کوثرکو گرد شب ...

اهل دل بودیم و حُسن دیگری در ما نبوددست ما و تار گیسویی اگر پیدا نبودقصهٔ این کاروان تسبیح دست عمر بودتسبیح لغزان گسست و کاروان مانا نبوددانهٔ تسبیح خاکی گر که راه حق نرفتاین همه تیغ کثیف از پیکرش رسوا نبودما ز حیوانات اِنسی ماجراها داشتیمچارپایان این همه نافهمی اعلا نبودکاروان دیگری و قصه های دیگری...